عواملی که قدرت چانه زنی را تعیین می کند

خریداران از طریق توانایی خود در کاهش قیمت ها ، در وادار کردن تولید کنندگان به تولید کالاهای بهتر و ارائه خدمات بیشتر و همچنین رو در هم قرار دادن رقبا می توانند بر یک صنعت اثر بگذارند. در ادامه با الی گشت همراه باشید.

مطالب مرتبط:
انواع استراتژی و شرایط حاکم بر تصمیم گیری
نقش مدیران در تعیین استراتژی های مهم
قدرت چانه زنی

قدرت خریدار یا توزیع کننده به تحقق و وجود عوامل زیر بستگی دارد : ۱- یک خریدار بخش اعظمی از کالاها یا خدمات فروشنده را خریداری کند . ۲- خریدار بتواند خود محصول مورد نیاز خود را تولید کند . ۳- محصول استاندارد باشد یا فرق چندانی بین محصولات با نام های محتلف وجود نداشته باشد ۴- هزینه تغیر فروشندگان ( منابع ) بسیار پایین باشد ( مثلاً با پیدا کردن ملزومات اداری بسیار ساده است ) ۵- محصول خریداری شده درصد زیادی از هزینه های خریدار را تشکیل بدهد ، بنابراین خریدار برای پیدا کردن همان محصول یا محصول مشابه با قیمت پایین تر بیشتر تلاش می کند .  ۶- خریدار سود اندکی بدست آورد ، لذا نسبت به تفاوت در هزینه ها و خدمات بسیار حساس باشد ۷- محصول خریداری شده در کیفیت نهایی یا قیمت کالاها یا خدمات خریداری شده توسط خریدار ، تأثیر چندانی نداشته باشد بنابراین به راحتی بتوان آن را جایگزین کرد .

قدرت چانه زنی عرضه کنندگان

عرضه کنندگان با بهره گیری از توان خود در افزایش قیمت یا کاهش کیفیت کالاها و خدمات خریداری شده ، می توانند بر یک صنعت تأثیر بگذارند . قدرت یک عرضه کننده یا گروهی از عرضه کنندگان به تحقق یا وجود عوامل زیر بستگی دارد:۱- صنعتی که عرضه کننده در آن فعالیت می کند تحت سیطره تعداد محدودی شرکت باشد ، اما عرضه کننده محصول خود را به خریداران بسیاری بفروشد . ۲- کالاها یا خدمات عرضه کننده بی نظیر باشد یا کنار گذاشتن و تعویض آنها برای مشتری پرهزینه باشد . ۳- محصولات جایگزین ، به طور آماده در دسترس نباشد . ۴- عرضه کندگان بتوانند مستقیماً با مشتریان خود رقابت کنند . ۵- خریدار بخش کوچکی از محصولات عرضه کننده را خریداری کند لذا نبودن آن خریدار برای عرضه کننده چندان محسوس نباشد .

قدرت دیگر گروههای ذی نفع

به فهرست پورتر باید عامل ششمی را افزود که انواع گروههای ذینفع در محیط کاری را نیز در بر گیرد . برخی از این گروههای ذینفع عبارتند از دولت ها ، جوامع محلی ، اعتبار دهندگان ، اتحادیه های تجاری ، گروههای ذینفع خاص و سهامداران . اهمیت این گروههای ذینفع در صنعت های مختلف ، متفاوت است . مثلاً گروههای دولتی در ماین ، میشیگان ، ارگان  و آیوا با موفقیت توانستند قانونی را در ممنوعیت استفاده بطری های چند بار مصرف ، به تصویب برسانند . لذا بیشتر کارخانه های نوشابه سازی مجبورند از بطری های یک بار مصرف استفاده کنند . این اقدام هزینه ها را تماماً افزایش داد و بر حاشیه سود تولید کنندگانی که نمی توانستند این هزینه ها را جذب کند بیشترین تأثیر منفی را گذاشت .

نظر خودتان را ارسال کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد