جنگل سنگ؛ جاذبه ی عجیبی در بلغارستان

با یکی از جاذبه های عجیب بلغارستان آشنا شوید، جنگل سنگ

در ۱۸ کیلومتری غرب وارنا در بلغارستان و در حاشیه جاده ای به مرکز صوفیه, یکی از زیباترین و شگفت انگیزترین مناظر طبیعی جلوه نمایی میکند. جنگلی از سنگهای ستونی؛ که در نگاه اول شبیه به ویرانه های باقی مانده از یک عبادتگاه و یا کاخی باستانی به نظر می رسد. اما در واقع این ستونهای سنگی,کاملا طبیعی هستند که ارتفاع آنها بین ۵ تا ۷ متر بوده و دارای ضخامت بین ۳۰ سانتیمتر تا ۳ متر می باشند که به صورت نا منظم روی یک کمربند طولانی به طول ۸ کیلومتر در امتداد ساحل دریای سیاه در شمال این کشور توزیع شده اند.

نکته جالب توجه در مورد این ستونها این است که نه پایه ای محکم دارند و نه به سنگ بستری متصل شده اند اما همانند میخ درون شن و ماسه های اطراف فرو رفته اند. درون آنها اغلب توخالی بوده و فقط با شن و ماسه پر شده است. اگرچه این ستونها از دوران باستان شناخته شده‌اند. اما اولین بار در سال ۱۸۲۸ توسط جامعه علمی به ثبت رسیدند. از آن زمان تلاش برای توضیح چگونکی شکل گیری آنها توسط دانشمندان با ارائه ده ها تئوری نظیر رشد مرجان ها, تحجر سنگ های آهکی و صخره های فوران کننده ائوسن می باشد. تحجر سنگهای آهکی با شواهد و قراین علمی سازگاری بیشتری دارد و نسبت به بقیه تئوریها محکم ترین آنهاست این تئوری از برادران زمین شناس بلغاری پیتر و استیفان ارائه شده که معتقدند حدود ۵۰ میلیون سال پیش یعنی دوره سنوزوییک که بیشتر اروپای شرقی را اقیانوسها در برمی گرفتند, رسوبات و لجن ها در بستر دریا ته نشین شده که در نهایت با گذشت زمان تبدیل به سنگ آهک فشرده شدند. مدتها بعد گاز متان انباشته شده در زیر رسوبات باستانی شروع به تراوش کرده و از آنجایی که گازهای تحت فشار به دنبال راهی برای خروج هستند سنگها را به لوله های توخالی تبدیل میکردند. میلیونها سال پس از خشکی دریا, فرسایش لایه های سنگی آهکی, باعث ابقای ستونهای بلندی شد که ریشه های آنها در زمین گیر کرده اند.هرچند نظریه نشت گاز همه چیز را کامل توضیح نمی دهد اما بهترین نظریه حال حاضر ماست. جنگل سنگی بلغارستان به عنوان یک جانمای طبیعی یا لندمارک در اواخر دهه ۱۹۳۰ تصویب شد اما با وجود اینکه در سال۲۰۱۱ نامزد سایت جهانی یونسکو شد اما تاکنون به صورت قطعی به عضویت آن در نیامده است.