پارک ملی کویر
ایران زیبای ما، سرزمین چهار فصل، در گوشه گوشه اش دیدنی های زیادی را در خود جای داده است. می خواهیم شما را با یکی از بزرگ ترین و قدیمی ترین پارک ها و منطقه های حفاظت شده به نام پارک ملی کویر آشنا کنیم، جایی که به خاطر تنوع بالایی که در گونه های جانوری و حیات وحشی که دارد، به آفریقای کوچک ایران مشهور شده است منطقه ای جذاب که نیمی از آن به عنوان پارک ملی و نیم دیگر آن به عنوان منطقه ی حفاظت شده ثبت شده است و گردشگران زیادی در مواقع مختلف سال به آن سفر می کنند. با الی گشت همراه باشید تا اطلاعات بیشتری درباره ی این پارک و موقعیت آن به دست بیاورید:
پارک ملی کویر به مساحت ۶۷۰ هزار هکتار در چند استان سمنان، تهران، قم و اصفهان قرار گرفته است و بزرگ ترین مطنقه ی حفاظت شده ی ایران محسوب می شود. بخشی از این پارک به وسعت ۴۲۰ هزار هکتار به عنوان پارک ملی و بقیه ی آن به عنوان منطقه ی حفاظت شده ثبت شده است. این پارک درست مثل اسمش منطقه ای خشک و بیابانی است که میانگین بارش باران در آن حدود ۱۵۰ میلی متر است. با این حال این کویر چندین نهر و چشمه دارد که از بین آن ها می توان به چشمه های سفید آب، چشمه آبشار نمکی و چشمه سیاه کوه اشاره کرد.
فصل بارندگی در پارک ملی کویر بین ماه های آبان و ار دیبهشت است و ماه های خرداد تا ماه مهر هم از ماه های گرم و خشک در این پارک هستند. یکی از جاذبه های گردشگری این پارک، دریاچه نمک، یکی از بزرگ ترین شوره زارها در ایران است، این دریاچه در مجاورت کویر قرار دارد و مثلثی شکل است. اطراف این شوره زار وسیع تعداد زیادی باتلاق وجود دارد و گرچه در داخل آن هیچ موجودی زندگی نمی کند اما در فصل زمستان میزبان پرنده های مهاجر زیادی است. این پارک میزبان گردشگران و حیات وحش دوستان فراوانی است که کوله بار خود را می بندند تا این منطقه ی دیدنی را از نزدیک ببینند، اگر خواستید از این پارک دیدن کنید بهتر است که تمام وسایل و امکانات را همراهتان داشته باشید که آب و کرم ضد آفتاب، عینک و کلاه از ملزومات آن است.
در صورتی که خواستید سفر شخصی به این پارک داشته باشید از ماشین مخصوص بیابان گردی استفاده کنید در غیر اینصورت بهتر است با تور هایی مخصوص به آن جا بروید.
چطور به پارک ملی کویر برویم؟
برای رفتن به این پارک چندین مسیر در پیش رو دارید که می توانید از بین آن ها با توجه به موقعیتتان مناسب ترین را انتخاب کنید. یک روش این است که مسیر آسفالتی ورامین پیشوا را به سمت ایستگاه راه آهن ابردژ پیش بگیرید و بعد از عبور از جاده ی شنی قلعه بلند و عسگر آباد به پاسگاه محیط بانی مبارکیه برسید و بعد از آن هم وارد پارک ملی کویر می شوید.
راه دیگر این است که اول به شهر گرمسار بروید و به سمت جنوب بروید، با عبور از جاده ی سنگفرش شده به پاسگاه محیط بانی سیاه کوه می رسید.
اگر دوست دارید تا ترکیبی ناب از حیات وحش و گونه های مختلف گیاهی ببینید باید از پارک ملی کویر دیدن کنید، جایی که از استپ های کم آب ایران و منطقه های بیابانی ایران محسوب می شود. در این پارک می توان گونه های مختلف جانوری مثل کل، بز، میش وحشی، یوزپلنگ ایرانی، یوزپلنگ آسیایی، گرگ، کفتار، ۲ نوع روباه مختلف، شغال و نوعی گربه ی منحصر بفرد را دید دراقع به اندازه ای تنوع جانوری در این منطقه زیاد است که به آفریقای کوچک ایران مشهور شده است. البته تعداد حیواناتی که امروزه در این پارک زیست می کنند به نسبت گذشته کمتر شده است با این حال امروزه ۳۴ گونه ی مختلف پستاندار، ۱۵۵ گونه پرنده، ۱۵۵ گونه پرنده و ۳۴ گونه خزنده زیست می کند.
از جمله حیواناتی که قبلا در این پارک زیست می کرده اند اما متاسفانه امروز دیگر وجود ندارد، گورخر ایرانی است و خبر تاسف انگیز و ناراحت کننده ای که تعداد ۸۰۰ عدد از این موجودات کمیاب در این پارک زیست می کرده است و در طول ۵ سال نسل آن کاملا منقرض شده ۸۰۰ راس از بین رفتند! آخرین بار این گورخرها ر سال ۱۳۶۳ در این پارک دیده شدند و بعد از آن دیگر هرگز اثری از آن ها دیده نشد… یک نوع حیوان دیگر هم در این پارک به نام آهوی گواتردار وجود دارد که نسل این موجود هم در حال انقراض است واگر برای آن کاری انجام نشود احتمالا تا چند سال دیگر خبری از این آهو هم نخواهد بود و بیشترین جمعیت حیوانی را جبیرها تشکیل می دهند که در واقع نوعی غزال هستند شبیه به آهو با اندازه ی کوچک تر از آن ها.
اما شاید جذاب ترین موجودی که در این پارم زیست می کند را بتوان یوزپلنگ آسیایی دانست متاسفانه نسل این حیوان هم با خطر انقراض روبروست و فقط ۳ راس از آن ها دیده شده است که مشخص نیست این ۳ راس نر و یا ماده هستند، اگر ماده باشند شاید برای زاد و ولد و جلوگیری از بین رفتن آن ها کاری بتوان انجام داد.
در مورد پوشش گیاهی پارک ملی کویر هم باید گفت که در حال حاضر ۳۵۵ گونه گیاه مختلف در آن به ثبت رسیده است، گیاهانی که از نوع خشک و شور پسند هستند و در واقع متناسب با آب و هوای این پارک هستند و می توانند خود را با آن سازگار کنند و اکثر آن ها دارای خاری در انتهای برگ خود هستند که نشان دهنده و شاخص گیاهان مناطق کویری و گرم و خشک است. متاسفانه آسیب های انسانی طبیعی زیادی این پارک را تهدید می کند، مهم ترین آسیب طبیعی ای که به این پارک رسیده است خشکسالی ای بود که در سال ۱۳۹۳ اتفاق افتاد و باعث شد تا جانوران با کمبود آب مواجه شوند و برای به دست آوردن آب موردنیازشان به منطقه ی آزاد استان اصفهان بروند که در آن جا به صورت غیر قانونی شکار شدند و هیچ وقت به پارک برنگشتند…