گذر تاریخ در سوچی

تاریخچه مختصری از سوچی، جواهر گردشگری روسیه

سوچی شهری در منطقه (Krasnodar Krai) روسیه است که در سواحل دریای سیاه و در منطقه مرزی آبخازی (Abkhazia) بین روسیه و گرجستان قرار دارد. منطقه سوچی دارای مساحتی حدود ۳ هزار و ۵۲۶ کیلومتر مربع و پهنای ۱۴۵ کیلومتر را در بر می گیرد که عموما در کنار کوه های قفقاز و دریای سیاه واقع شده اند. شهر سوچی نیز که در این منطقه قرار دارد، دارای مساحتی برابر با اندکی بیش از ۱۷۶ کیلومتر مربع بوده و بر اساس آمار اخذ شده در سال ۲۰۱۰ میلادی، جمعیت آن ۳۴۳ هزار و ۳۳۴ نفر است. این موضوع سبب شده تا سوچی عنوان بزرگ ترین شهر استراحت گاهی روسیه را به خود اختصاص دهد. از سوی دیگر قرار داشتن در سواحل دریای سیاه سبب شده تا این شهر جز معدود مناطق روسیه محسوب شود که دارای آب و هوای شبه گرمسیری است که تابستان های گرم و زمستان های معتدلی دارد.

نزدیکی و مجاورت این شهر با کوهستان های قفقاز سبب شده تا انجام بسیاری از ورزش های زمستانی و آلپین در پیست اسکی (Roza Khutor) واقع در منطقه (Krasnaya Polyana) امکان پذیر بوده و به همین دلیل، شهر سوچی میزبانی بیست و دومین دوره از مسابقات المپیک زمستانی و ششمین پارالمپیک زمستانی در سال ۲۰۱۴ را بر عهده داشت. همچنین مسابقات فرمول یک و گراند پری سال های ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۰ نیز در این شهر برگزار خواهند شد. علاوه بر این موارد، شهر سوچی یکی از شهرهای میزبان مسابقات جام جهانی فوتبال در سال ۲۰۱۸ میلادی نیز خواهد بود.

با الی گشت همراه باشید:

مطالب مرتبط:
راهنمای شکم گردی در سوچی
کدام هتل سوچی را انتخاب کنیم؟

تاریخ سوچی

در روزگار باستان و پیش از آغاز تاخت و تاز و هجوم اقوام کیمری (Cimmerian)؛ سکاها و سرمتی ها (Sarmatian) در این منطقه ساکن بودند. اقوام زیگی (Zygii) در روزگار باستان در منطقه (Abkhaziaunder) کوچک زندگی کرده و پادشاهی پونت (Pontus) در این منطقه شکل گرفته بود. در ادامه، رومی ها توانستند این نواحی را تصرف کرده و تحت لوای خود درآورند.

در فاصله سده های ۶ تا ۱۱ میلادی، این منطقه به تناوب بین حکومت های پادشاهی (Lazica) و (Abkhazia) دست به دست شده و طی این مدت تعداد زیادی کلیسا در این منطقه ساخته شد. طی تهاجم خانمان سوز مغولان، بسیاری از ابنیه مذهبی این محل به دستور (Göktürks, Khazars) فرمانده سپاه مغولان تخریب شد. البته دیوار و استحکامات نظامی ساخته شده توسط بیزانسی ها در قرن ۱۱ میلادی در منطقه (Loo Microdistrict) آسیب ندیده و همجنان پا برجا باقی ماند.

در فاصله قرون ۱۴ تا ۱۹ میلادی این منطقه به ترتیب در کنترل اقوام و قبایل (Abkhaz) ، (Ubykh)، و (Adyghe) قرار داشته و محلی که امروزه شهر سوچی در آن قرار دارد، با نام (Ubykhia) شناخته می شد. در این روزگار، این مناطق تحت حکومت اقوام کوه نشین شمال غربی قفقاز یا چرکس ها قرار داشت که خود از خراج گزاران امپراتوری عثمانی محسوب می شدند. این مناطق در پی جنگ های قفقاز بین روسیه و عثمانی در فاصله سال های ۱۸۲۸ تا ۱۸۲۹ به روسیه واگذار شد ولی اقوام چرکس زیر بار این موضوع نرفته و برخی بخش های محدود را زیر کنترل خود نگه داشتند. در این دوره از سوی امپراتوری بریتانیا به اقوام چرکس سلاح و مهمات ارائه می شد که این موضوع سبب بروز یک درگیری دیپلماتیک بین دو امپراتوری روسیه و بریتانیا در سال ۱۸۳۶ شد. البته لازم به ذکر است که دولت روسیه تا این زمان اطلاعات دقیقی از شرایط این مناطق نداشت تا اینکه فردی به نام بارون فئودر تورنائو (Baron Feodor Tornau) در ماموریتی اکتشافی، تمامی مناطق ساحلی (Gelendzhik) تا (Gagra) و مناطق کوهستانی (Kabarda) را در سال ۱۸۳۰ به طور کامل مورد بررسی قرار داده و شناسایی کرد.

ر سال ۱۸۳۸، قلعه اسکندریه به قله ناواگینسکی تغییر نام داده و یک سال پس از آن در دهانه رود سوچی و با هدف کنترل مناطق ساحلی دریای سیاه، مجموعه استحکامات نظامی زنجیره واری به تعداد ۱۷ قلعه ساخته شد که می توانست طغیان احتمالی اقوام چرکس جلوگیری کند.

طی جنگ کریمه، پادگان Navaginsky  به منظور جلوگیری از تصرف آن توسط ترکان، که در  منطقه کیپ آدلر  اقدام به تخلیه نیرو کرده بودند، تخلیه شد. سرانجام آخرین جنگ منطقه قفقاز در ۱۸ مارچ سال ۱۸۶۴ و در منطقه رودخانه (Godlikh) رخ داده و نیروهای روسیه به فرماندهی ژنرالی به نام داخوفسکی توانستند نیروهای دشمن را که عمدتا از قبایل اوبیخ بودند، شکست داده و تسلط خود را بر این منطقه تثبیت کنند.

در تاریخ ۲۵ مارچ سال ۱۸۶۴ قلعه ای به نام داخوفسکی در مجاورت قلعه ناواگینسکی ساخته شده و در دوم ژوئن سال  ۱۸۶۴ طی بیانیه (Kbaade)، پایان رسمی جنگ های قفقاز اعلام شده و بیانیه امپراتور آلکساندر دوم توسط گراند دوک میشل نیکولاویچ قرائت شد.

پس از پایان جنگ قفقاز و در حد فاصل سال های ۱۸۶۴ تا ۱۸۷۰ تمامی افراد قبیله اوبیخ یا کشته شده یا به امپراتوری عثمانی پناهنده شدند.

از سال ۱۸۶۶ به بعد شاهد سکونت اقوام روس، ارمنی، اوکراینی، بلاروس، یونانی، آلمانی؛ گرجی و سایر اقوام روسیه در این بخش و مناطق امروزی سوچی هستیم.

در فاصله سال های ۱۸۷۴ تا ۱۸۹۱، نخستین کلیسای ارتودوکس روسیه به نام کلیسای سنت میشل در منطقه داخوفسکی ساخته شده و این منطقه در ۱۳ آپریل ۱۸۷۴ به داخوفسکی پوساد تغییر نام داد. در فوریه ۱۸۹۰، فانوس دریایی سوچی ساخته شده و در سال ۱۸۹۶ منطقه داخوفسکی پوساد به سوچی پوساد تغییر نام داده و به عنوان یکی از بخش های اداری منطقه دریای سیاه ثبت شد. در فاصله سال های ۱۹۰۰ تا ۱۹۱۰ منطقه سوچی به عنوان یک منطقه محبوب در کنار دریا مطرح شده و نخستین مرکز اقامتی – گردشگری آن در ۱۴ ژوئن ۱۹۰۹ به نام (Kavkazskaya Riviera) افتتاح شد. در ادامه منطقه سوچی با رشد بیشتری رو به رو شده و در سال ۱۹۱۷ به عنوان شهر شناخته شد.

در طول جنگ های داخلی روسیه  این منطقه نیز همچون دیگر مناطق ساحلی دریای سیاه شاهد درگیری هایی بین نیروهای ارتش سرخ، جنبش سفید و جمهوری دموکراتیک گرجستان بود. در نتیجه این جنگ؛ سوچی به عنوان بخشی از روسیه معرفی شده و پس از آن روز به روز رشد و گسترش بیشتری را شاهد بوده و رفته رفته تبدیل به یکی از مناطق مشهور و پرطرفدار گردشگری در روسیه شد.