alexaa

برج آزادی، نماد معروف شهر تهران

برج آزادی

هنوز هم که هنوز است خیلی از مردم دنیا، تهران را با برج آزادییش می شناسند. برج آزادی در کنار برج میلاد تهران، یکی از دو نماد معروف و اصلی تهران هستند. می توان گفت که تقریبا هر کدام از مردم تهران، یک عکس یادگاری در کنار این برج گرفته اند. برج آزادی که قبل از انقلاب اسلامی به برج شهیاد شهرت داشته، یکی از جاذبه های گردشگری اصلی شهر تهران است که هر سال گردشگران داخلی و خارجی بسیاری برای تماشای آن به میدان آزادی مراجعه می کنند. برای آشنایی بیشتر با این برج، با الی گشت همراه باشید.

برج آزادی

تاریخچه برج آزادی

مطالب مرتبط:
تصاویری از تهران قدیم
عمارت مسعودیه تهران، نخستین موزه و کتابخانه ایران

این بنای با شکوه در سال ۱۳۴۹ شمسی توسط معمار معروف ایرانی، آقای حسین امانت ساخته شده است. در سال ۱۳۴۵ هجری شمسی، برای ایجاد یک نماد برای معرفی ایران به جهانیان، بین معماران کشور مسابقه ای گذاشته شد. معماران زیادی از مکان ها و دانشگاه های سراسر کشور طرح های خود را برای شرکت در این مسابقه ارائه کردند. در نهایت این طرح حسین امانت، فارغ التحصیل معماری دانشگاه تهران بود که برنده این مسابقه شد.

برج آزادی تهران

حسین امانت ۲۴ ساله ماموریت داشت تا میدانی بزرگ را در پایتخت کشور طراحی کند که معرف ایران مدرن به سایر کشورها و نشانی از دروازه تمدن بزرگ در قرن بیستم باشد. به همین منظور در تاریخ ۱۱ آبان ماه ۱۳۴۸ هجری شمسی عملیات ساخت این میدان و برج درونش آغاز شد. بعد از حدود ۲۸ ماه کار بر روی این میدان، در تاریخ ۲۴ دی ماه سال ۱۳۵۰، این مجموعه با نام میدان و برج شهیاد مورد بهره برداری قرار گرفت.

این برج با وجود طراحی مدرن و به روزش، ترکیبی از هنر و معماری ایان دوران باستان و ایران اسلامی را درون خود جای داده است. تنها مدت زمان کمی پس از ساخت برج آزادی، این برج با شکوه به اصلی ترین نماد پایتخت کشورمان تبدیل شد، به گونه ای که در اکثر رسانه های مطرح دنیا، خبر ساخت این برج با شکوه به سرعت پخش شد. برج آزادی در مجاورت فرودگاه بین المللی و بزرگ مهرآباد قرار داشت، به همین دلیل از آن با عنوان دروازه غربی ورود به تهران و اولین مکانی که گردشگران و میهمانان سیاسی در بدو ورود مشاهده می کردند، یاد می شود.

گوشه ای از محوطه میدان آزادی

در روز افتتاحیه برج آزادی (شهیاد) برای اولین بار در کشور از منشور حقوق بشر کوروش کبیر، که نخستین نوشتار در رابطه با حقوق بشر در دنیاست، رونمایی شد. منشور کوروش قدمتی ۲۵۵۰ ساله دارد و هم اکنون در موزه بریتانیا در لندن در معرض نمایش قرار گرفته است.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی، نام این میدان و برجش از شهیاد به میدان و برج آزادی تغییر یافت و وزرات فرهنگ و ارشاد اسلامی، نظارت بر این مجموعه را بر عهده گرفت. مجموعه آزادی در سال ۱۳۸۲ از وزرات فرهنگ و ارشاد اسلامی جدا شد و به بنیاد رودکی واگذار گردید.

برج آزادی - نماد تهران

معماری برج آزادی

معماری با شکوه برج آزادی، ترکیبیست از معماری دوران هخامنشی، ساسانی، ایران دوران اسلامی و البته معماری مدرن جهان. در ساخت این بنا، از معماری بادگیرهای معروف ایرانی، بازارهای سنتی کشور، چهارطاقی های ساسانی، طاق های هخامنشی و ساسانی، روشندان های بناهای تاریخی،کاشی کاری های مساجد اصفهان کاربندی های تاریخی ایران الهام گرفته شده است. فضای اطراف برج آزادی هم نمادیست از معماری باغ های معروف ایرانی.

مقرنس های برج آزادی

شکل میدان آزادی یک بیضی است که ۶۸ هزار متر مربع مساحت و ۹۸۰ متر محیط دارد. بنای برج آزادی در نیمه شرقی این بیضی قرار گرفته است. طراحی بنا به گونه ایست که دهانه های بزرگش رو به سمت شرق و غرب و دهانه های کوچکش به سمت جنوب و شمال است. در طراحی فضای اطراف این بنا که برخی عناصرش از باغ های ایرانی الهام گرفت شده است، به مفاهیم تکرار، تشابه، تکامل، تقارن و … توجه ویژه ای شده است. به گونه ای که تقریبا هرچیزی در این فضا، تقارنی در سمت دیگر میدان دارد.

برج آزادی ۴ طبقه دارد و ارتفاع بنای آن ۴۵ متر است. در ساخت این برج چهل و شش قطعه سنگ بزرگ و کوچک بریده شده و در آن به کار رفته اند. طبقه چارم بنای برج آزادی در ارتفاع ۳۹٫۵ متری از سطح زمین قرار دارد. در بدنه های این قسمت، پنجره های شش ضلعی کوچکی را تعبیه کرده اند که به اکثر نقاط تهران دید خوبی دارد.

روشندان های بنا

درون برج آزادی بخش های متنوعی وجود دارند. بخش هایی همچون گذرگاه پیشینیان، تالار کهن، سالن ایران شناسی، سالن ایران نما، سالن تشریفات، تالار آینه، سالن انتظار، تالار دانستنی ها، سالن نمایش، کتابخانه و نگارخانه. بیشتر این فضاها در زیر زمین برج و بین ۵ تا ۱۵ متر پایین تر از سطح زمین هستند. دسترسی به طبقات فوقانی این بنا، از تالار کهن و توسط ۲۸۶ پله یا دو آسانسور امکان پذیر است. آسانسور اول دسترسی به طبقه دوم را میسر می کند و برای رفتن به طبقه چهارم، باید سوار آسانسور دیگری شد.

گذرگاه پیشینیان

از جمله المان های باستانی این بنا، مقرنس ها و تزئینات میان طاق اصلی برج آزادی است که شباهت زیادی به طاق کسری دارد. فضایی همانند بادگیرهای تاریخی کشور نیز در بخش فوقانی برج شبیه سازی شده است. معماری زیر گذر شرقی بنا، شبیه به معماری بازارهای سنتی ایران است و در طبقات میانی، روشندان هایی همچون روشندان های خانه های قدیمی کشور تعبیه شده اند. سقف سالن دانستنیها از کاربندی های تاریخی الهام گرفته و در نمای برج هم از کاشی کاری های زیبایی استافده شده است. لازم به ذکر است که در کل، پلان بنای برج آزادی از چهار طاقی های ساسانی الهام گرفته است.

موزه اصلی

برج آزادی یکی از معروف ترین جاذبه های گردشگری تهران است که در سال ۱۳۵۰ در فهرست آثار ملی ایران هم قرار گرفته است. هر ساله در سالروز پیروزی انقلاب اسلامی، راهپیمایی های گسترده ای در اطراف این این بنا برگزار می شود که این امر، اهمیت این میدان را در طول تاریخ کشورمان نشان می دهد. متاسفانه بسیاری از مردم تهران تا به حال به داخل برج آزادی پا نگذاشته اند. اگر شما هم از شهروندانی هستید که تا کنون به دیدن این بنا نرفته اید، پیشنهاد می کنیم که در اسرع وقت بازدید از این برج با شکوه را در برنامه های خود بگنجانید.

نظر خودتان را ارسال کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد