آن‌هایی که هر دو دسته صندلی در هواپیما را برای خود می‌گیرند، چه شخصیتی دارند؟

صندلی در هواپیما

در روزهای گذشته در مورد بحث سر اینکه چه کسانی صندلی های کنار راهرو و چه افرادی صندلی های کنار پنجره هواپیما را ترجیح می دهند، صحبت کردیم. حالا می خواهیم به سراغ بخش دیگر صندلی در هواپیما برویم که آن هم همیشه شک و گمان داشته است. البته دسته صندلی ها در مکان های دیگری نیز مانند سینما، ما را دچار تردید می کرده که آیا من باید دستم را روی آن قرار دهم یا شخصی که کنار من نشسته است. حالا ما الی گشت در ادامه این متن می خواهیم در مورد دسته صندلی در هواپیما صحبت کنیم. آیا این دسته برای من است؟

صندلی در هواپیما

مقدمه

مطالب مرتبط:
راحت ترین صندلی های هواپیما در کدام ردیف ها قرار دارند؟
آیا صندلی هواپیماها واقعا کوچکتر از قبل شده؟
بگویید در هواپیما صندلی کنار پنجره یا راهرو را انتخاب می کنید، تا بگوییم چه شخصیتی دارید!

در تمام ردیف های ۳ نفره در هواپیما، تنها ۴ دسته صندلی وجود دارد و ۶ دست که می خواهد روی آن قرار گیرد؛ نتیجه مشخص است، یکی باید از خود گذشتگی کرده و دسته را به شخص کناری بسپارند. آیا مسافری که در وسط نشسته، حق داشتن هر دو دسته صندلی عقب را به عنوان جبرانی برای داشتن چنین جای ناخوشایندی، یعنی صندلی وسط که نه به راهرو می رسد و نه به پنجره را دارد؟ آیا شما حتی در مورد رفاه فرد در صندلی میانی نگران هستید؟ راه مؤدبانه برای به دست آوردن دسته صندلی در هواپیما چیست؟ چگونه باید بفهمیم که این دسته برای کیست؟

صندلی های هواپیما

زمانی که در صندلی وسط قرار دارید

مشاور آداب معاشرت، جو برایانت (Jo Bryant) می گوید: «به عنوان یک قاعده کلی، فردی که در صندلی کنار راهرو نشسته، دارای اختیاری برای این است که هر زمان که دلش خواست پایش را به سمت راهرو بکشد، از صندلی بلند شود و زمانی بحث سر دسته صندلی باشد، او باید تنها از یک دسته استفاده کند. فردی که در صندلی کنار پنجره قرار دارد نیز نکته مثبت و مزیت نمای بیرون را علاوه بر دسته صندلی خودش دارد. پس چه شخصی است که نه می تواند به راحتی بلند شود و نه کنار پنجره است که به بیرون نگاه کند، شخصی که در وسط قرار گرفته است.

به نظر منطقی می آید اما اگر شما حق انتخاب داشتید، کدام را برمی گزیدید؟

کارشناس زبان بدن جودی جیمز (Judy James) می گوید: «اگر شخصی که در وسط نشسته تنها یک دسته را بردارد، به او حس آزار دست می دهد و به شخص کنار حس خودبینی. نتیجه گیری جیمز شگفت انگیز است و به ایده آل گرایی اصل بزرگترین خوشحالی  (اصل فایده‌مندی بیشترین خوشی و لذت برای بیشترین افراد) می پردازد. او می گوید:

تحلیل منطقی-ریاضی این است که شخصی که وسط نشسته، هیچ کدام از دسته ها را استفاده نکند و به این ترتیب حداقل دو نفر خوشحال هستند!

دسته صندلی در هواپیما

هر شخص برای خودش؟

در سال ۲۰۱۶، فیلمی در شبکه های مجازی وایرال شد: مسافری در صندلی وسط از خودش زمانی فیلم گرفته بود که به حالت تهاجمی در حال کنار زدن دست شخص کناری از روی دسته صندلی بود، به قدری که مسافر کنار دستی، مات و مبهوت بیدار شد و شوکه زده به او نگاه کرد. این فیلم نظرات مختلفی به همراه داشت که برخی مخالف و برخی موافق آن بودند. سپس در ماه فوریه، فیلم جدیدی از دو وکیل که سر دسته صندلی خود درگیری پیدا کرده بودند در مسیر انگلیس به مالاگا پخش شد.

جیمز می گوید: «زمانی که بحث سر بخش های کوچک هواپیما است، همه چیز به نظر بزرگ می رسد. فضا به موقعیت برمی گردد و بحث سر دسته صندلی در هواپیما بیشتر به خاط این است که چه کسی باید فرمان بردار شوند. افراد در چنین شرایط اجتماعی، قوی و غالب تر از مواقع معمولی خودشان را نشان می دهند و آن هایی که دسته صندلی هواپیما را به شخص دیگری می دهند حس ضعیفی و دیگری حس خودمختاری خواهد داشت.

بنابراین، مسافری که هر دو دسته صندلی را برای خود می کند و می تواند در جایگاه «تخت سلطنت» بنشیند، شخص حاکم است، معمولا او دست هایش را چنان باز می کند که این حس بیشتر نمایان شود. اما مشکل از آنجایی شروع می شود که اشخاصی مانند آن دو وکیل که در مورد آن ها صحبت کردیم، در یک موقعیت و با یک طرز فکر هستند و هیچ کدام از آن ها کوتاه نمی آیند».

داخل هواپیما

آیا باید دسته را برای خود بخواهیم؟

برای اینکه شما هم از دسته صندلی استفاده کنید تنها می توانید مودبانه از شخص کناری خود بپرسید که اگر ممکن است از دسته صندلی به صورت اشتراکی استفاده کنیم و در چنین شرایطی آن ها به این موضوع توجه می کنند و شاید بحث مودبانه و آرامی هم پیش بیاید. گیلبرت اوت (Gilbert Ott) که یک جهانگرد و کارشناس سفری است که حداقل ۱۰۰ پرواز در طول سال دارد اعتقادش بر این است که همه چیز بر اساس این موضوع است که چه کسی اول دسته را برای خودش می کند، این مالکیت در حالتی بی کلام که نشانه ارجحیت است، رخ می دهد. او اینطور می گوید:

قدم اول این است که شما حاکمیتی را پایه ریزی کنید که حس «اصلا فکرش را هم نکن که دسته صندلی را به تو بدهم» را القا کند. قدم دوم به دست آوردن دسته بدون هیچ رحمی و قدم سوم این است که دستان خود را تحت هر شرایطی روی دسته بگذارید؛ اگر مجبور به رفتن به سرویس بهداشتی شوید، خواهید باخت.

نمونه طراحی صندلی

آیا شرایط مصالحه آمیزی وجود دارد؟

به طور کلی می توان گفت که همه چیز بهتر است مصالحه آمیز پیش برود. هیچ قانونی وجود ندارد که بگوید شخصی که در وسط نشسته باید هر دو دسته صندلی در هواپیما را برای خود کند. همچنین موضوعی که در اینجا مطرح می باشد این است که این دسته ها جایی برای کل دست نیستند بلکه برای استراحت آرنج روی آن هستند که به راحتی دو آرنج که برای هر دو شخص است، در آن جای می گیرند. پس زمانی که حرف از دسته صندلی چه در هواپیما و چه در دیگر مکان های عمومی می شود می توان با خیال راحت در صورتی که تنها بخشی از آرنج خود را روی دسته بگذارید، با شخص کنارتان به راحتی هر دو از آن استفاده کنید.

منبع: telegraph.co.uk

نظر خودتان را ارسال کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد