سازه های مارپیچ در جزیره بولشوی زایاتسکی در روسیه
کشور روسیه جزیره های مختلفی دارد، جزیره بولشوی زایاتسکی جزیره ای کوچک از شبه جزیره سولووتسکیه است که در خلیج اونگا دریای سفید روسیه قرار دارد. در این جزیره زیبایی های طبیعی زیادی وجود دارد اما چیزی که این جزیره را خاص و منحصربفرد کرده است سازه های مارپیچی است که در هزاران سال قبل در نقاط مختلف این جزیره ساخته شده اند. اگر می خواهید بدانید این سازه های مارپیچ از کجا آمدند و به چه دلیلی ساخته شدند در ادامه با الی گشت همراه باشید.
مطالب مرتبط: چرا این کلیساها در روسیه معروف شدند؟ واقعیت هایی جذاب درباره روسیه که نمی دانید!
در این جزیره حدود ۱۳ تا ۱۴ سازه ماریپچ سنگی وجود دارد که از حدود بیش از ۸۵۰ قلوه سنگ تشکیل شدند و شکلی شبیه خورشید را به وجود آورده اند. مردم محلی به این سازه های عجیب واویلون می گویند و گردشگران بسیاری سفری ترتیب می دهند و آن ها را از نزدیک نگاه می کنند. برای درست کردن این سازه ها سنگ ها را بر روی زمین در ردیفی به صورت مارپیچ چیده اند و در بیشتر آن ها از دو مارپیچ استفاده شده که یکی در داخل دیگری قرار گرفته و به صورت دو مار هستند که سر آن ها در قسمت وسط این سازه در کنار همدیگر قرار دارد. در ساختن این مارپیچ ها به صورت متناوب از سنگ های بزرگ تر و پهن تر استفاده شده است. این مارپیچ ها طوری ساخته شدند که اگر از نقطه ای وارد آن ها شوید بعد از طی کردن همه مسیرها از همان نقطه ورود از مسیر خارج می شوید و این یعنی ورودی و خروجی این مارپیچ ها یکی است. در این منطقه کوچکترین مارپیچ قطری برابر ۶ متر و بزرگ ترین آن ها ۲۵.۴ متر قطر دارد.
شاید برای شما هم این سوال پیش آمده که گذشتگان چرا این ها را ساخته اند، در واقع اینکه چرا این سازه های مارپیچ ساخته شده مشخص نیست اما سه نظریه مختلف برای آن ها وجود دارد. اول اینکه گفته می شود که این مارپیچ ها در واقع نماد مرزبندی بین این دنیا و دنیای مردگان هستند و در آن زمان در هنگام مرگ کسی در آن ها مراسم خاصی انجام میشده تا کمک کنند که ارواح مردگان به جهانی دیگر بروند.
نظریه بعدی ساخت مارپیچ ها را به دام انداختن ماهی ها ربط می دهد و دلیل آن هم این است که همه مارپپیچ هایی که در این ناحیه ساخته شده اند در نزدیکی دریا هستند و در زمان ساخت این سازه ها که حدود ۵ هزار سال قبل است سطح آب از امروز خیلی بیشتر بوده است. ماهی از ورودی این مارپیچ به داخل آن شنا می کرده اما نمی توانسته راه خروج را پیدا کند و در داخل آن به دام می افتاده است و اینطوری ماهی گیر به راحتی می توانست آن را شکار کند. نظریه سوم می گوید خطوط این مارپیچ در واقع نشان دهنده مدارهای خورشید و ماه است و به همین دلیل از این مارپیچ ها به عنوان تقویم استفاده می شده است.